* De nieuwe angstzaaier: Keith Bakker
Het valt ons al jaren op: er valt geld te verdienen met het zaaien van angst. Vooral als het om kinderen gaat, is bangmakerij aan de orde van de dag. Zodra dat kind de buik uit is, valt er geld te troggelen uit de zakken van nieuwbakken ouders, door ze bang te maken over de veiligheid van hun kind.
Nieuwe angst
De nieuwe angst betreft natuurlijk de nieuwe media. Remco en ik zijn altijd zeer positief over internet: we vinden het medium namelijk fantastisch. Woorden als revolutionair zijn helemaal niet nodig om te begrijpen dat internet veel kansen biedt, ook voor mensen die voorheen niet zo aan de bak kwamen.
Maar dat is beslist verdacht in de business waarin we zitten, de voorlichting aan ouders over de begeleiding van kinderen op internet. Het is veel gebruikelijker dat je roept dat het allemaal vreselijk gevaarlijk is, dat we onze kinderen gruwelijk blootstellen aan allerlei soorten gevaar, van pedo's en porno tot digitaal pesten. (We noemen ze voor het gemak de 3 P's). En dat we het er als ouders en leerkrachten vies bij laten zitten. Om dan te vertellen dat je hét boek, of dé cursus in de aanbieding hebt.
Nieuwe diensten vragen om nieuwe angsten
Als je dus een nieuwe dienst hebt, en mensen nemen die nog niet af, dan zijn ze nog niet bang genoeg. Daar kun je dan iets aan doen, door hard te roepen dat er weer een nieuw probleem is, liefst in de vorm van een trend die niet meer te keren valt.
De nieuwe angstzaaier heet Keith Bakker. Hij maakt ouders bang voor online games. Vooral pubers raken daar namelijk massaal aan verslaafd. Hoe ik dat weet? Nou, dat blijkt niet uit onderzoek of zo, maar dat zegt meneer Keith Bakker. Hij ziet namelijk in zijn kliniek allemaal tieners die verslaafd zijn aan gaming.
Allemaal verslaafd
Nu zijn die tieners toevallig ook allemaal verslaafd aan iets anders, zoals drugs of alcohol, want daarom kwamen ze bij Keith terecht, in zijn privé-afkickcentrum in de binnenstad van Amsterdam, waar hij best plaats heeft voor nóg meer patiënten.
En dus kwam hij op het idee om ook tieners te behandelen die alléén verslaafd zijn aan games. Ze waren er nog niet, maar na het persbericht komen ze heus wel. In de hele wereld weet men nu immers dat in Amsterdam een kliniek is voor gamesverslaafde tieners. Een unicum in de wereld. Typisch Amsterdam...
Nooit meer gamen
Als de behandeling slaagt, mogen ze nooit meer gamen in hun leven, aldus Bakker, die zelf afgekickt is van de heroïne. Hij kan het dus weten...
Read my lips: de man zal steeds vaker op tv, radio en in de kranten verschijnen met dat heerlijk afwijkende, gulzige accent van hem. Zoals hij kan uitspreken dat gamen 'gevaarlijk is', zo doet niemand hem dat na. De dreigende boodschap bekt lekker: World of Worcraft is de crack heroine onder de games (ik citeerde hem al in mijn Tips voor ouders met gamende pubers) en vandaag hoorde ik hem zeggen in Tros Radar dat Second Life levensgevaarlijk is.
Fantasie is levensgevaarlijk
Weet u wel, dat spel dat je online speelt en waar veel mensen zich mee vermaken? Onschuldig vermaak, kost je de kop niet, het slaat zelfs geen bodem uit je portemonnee, je doet er leuke contacten op en je ontwikkelt ondernemingszin, waarbij je je fantasie heerlijk de loop kunt laten. Nou, dat spel, Second Life dus, is iets waar we reuze bang voor moeten zijn als onze tieners daar eenmaal aan beginnen. Pubers aan de cocaïne brengen is er niets bij...
Ik citeer (en dan houd ik op): "Mensen houden van fantaseren, en waarom gaan ze fantaseren? Omdat ze ontevreden zijn met hun echte leven. Je ziet wel kinderen in de klas die gewoon uit het raam kijken. Die zitten te fantaseren omdat ze willen ontsnappen. En dat is precies wat Second Life is, een ontsnappingsmogelijkheid. Je onderneemt geen actie in je echte leven. Je gaat een bepaald geluk voelen als je naar Second Life gaat, net als bij drugs of alcohol. Mensen gebruiken deze middelen om je anders te voelen."
Mensen die spelen, brrr.... Fantasie, yek!... Hoe gek en wanhopig moet je zijn om jezelf te verlagen tot zoiets? Iets doen wat je leuk vindt, en wat ook alleen maar leuk is, dat kán toch niet goed zijn!?
Dat onderzoek van EPN iets anders uitwijst, doet er niet toe. Geruststellende boodschappen doen het namelijk lang niet zo goed in de media. En dus krijgt Keith alle ruimte om onzin uit te kramen, want Keith speelt in op de angst van ouders en andere volwassenen, dat hun kinderen opgroeien voor galg en rad. Sowieso toch al, altijd al, maar nu ook nog de virtuele goot in. En dan wel effe egt afkicken bij Keith, die zich heus niet met Linden dollars laat betalen voor zijn diensten.
Justine Pardoen
(Keith Bakker... Is dat niet die man uit het programma 'Van Etter tot Engel' dat in Kenya speelt?)
Hm. Dan is met poppenhuizen spelen zeker ook gevaarlijk... Ik denk dat meneer Bakker zelf een iets te levendige fantasie heeft, die hij met moeite in toom weet te houden. Afkicken van heroine, alle respect hoor, maar hoe gaat dat spreekwoord ook alweer... De ergste predikers zijn de bekeerden?
Geplaatst door: Sarcas | 5 december 2006 om 20:41
Ontsnappen aan de werkelijkheid, heerlijk! Even je problemen vergeten, problemen die iedereen kent want het leven IS nu eenmaal niet altijd maar leuk. De meeste mensen ontsnappen door gewoon in hun bed te fantaseren over wat te doen met een miljoen of door een goed boek te lezen. Jongeren doen dat dikwijls met games, waarvan WoW wel een briljant voorbeeld is. Ik speel het ook (ik heb 5 verschillende karakters) en kan me er soms ook moeilijk van losmaken. Niet omdat het leventje daar me zo goed bevalt, gewoon omdat het avontuur ontzettend lang duurt! Twee continenten (binnenkort drie), talloze provincies, steden, dorpjes en personen, verwikkeld in een gigantisch avontuur dat je kunt beleven zoals jij dat wilt en waarbij duizenden andere spelers in precies hetzelfde avontuur spelen als jij. Ik krijg nu alweer zin om te spelen. Stel je voor Justine, een spannend boek van 4.000 pagina's, of misschien wel 10.000! ;)
Het moge duidelijk zijn, ik begrijp meneer Bakker niet zo. Ook ik heb respect voor het feit dat hij is afgekickt van heroine, maar heb minder respect voor het feit dat hij die methode heeft gekozen om aan de werkelijkheid te willen ontsnappen. Laat de jeugd nou maar lekker gamen, da's nog altijd minder gevaarlijk dan een naald in je arm.
Geplaatst door: Michel | 6 december 2006 om 23:32
Michel,
Wat jij doet is roomboter met chocolade vergelijken. Natuurlijk is er altijd iets slechter dan de ander, maar dan hoeft dat niet te zeggen dat het beter is?
Natuurlijk kan een spelletje hardstikke leuk zijn en wil je het graag en veel spelen, maar je moet wel in de realiteit blijven en aan je verplichtingen voldoen. Als iedereen doet wat hij/zij wil dan werkt er straks niemand meer.
En je zei het zelf al: 'Ontsnappen uit de werkelijkheid, heerlijk! Even je problemen vergeten'. Even, de problemen blijven.. En deze mensen proberen met tips en voorlichting de problemen voor eens en voor altijd weg te werken. En dat lukt niet door te gamen :)
Geplaatst door: Bryan | 8 december 2006 om 18:50
Hello,
I was looking around on the web this morning and I saw your post.
I would like to thank all of you for naming me an "angstzaaier"! I am working every day with kids that are loosing relationships, educations, health and hobbies due to gaming addiction. I will take this a step further and say that I think that gaming addiction is even more dangerous than heroin addiction. I dont need respect for quitting heroin as any fool can do that. The real respect is to the people that make a decision and take action to quit compulsive gaming.
For anyone that doubts that gaming can be dangerous, come and visit my clinic an look at the ghosts that come in who are playing games 18 hours a day. It is easy to critical of ME personally. I dont really care about that. Please be careful in saying that gaming is ALWAYS safe to do. It is not.
Keith Bakker
Director
Smith& Jones Amsterdam
Geplaatst door: Keith Bakker | 20 januari 2007 om 9:00
Dank voor uw reactie. Ik neem de uitnodiging graag aan en neem contact met u op.
Geplaatst door: Justine Pardoen | 20 januari 2007 om 12:35
En? Hoe is het nu met deze "angstzaaier"?
Is dat wel de juiste benaming? Ik kan namelijk niets van ‘angst zaaien’ ontdekken in alle docu's, interviews en de serie "Van Etter tot Engel” over en van Keith Bakker.
Mijn mening is dat hij volkomen gelijk heeft, de vinger op de zere plek legt en terecht stelt dat onze overheid het verslavingsbeleid in dit land niet goed benadert. Verslavingen worden in Nederland juist in stand gehouden. Want dat levert miljoenen aan subsidies op.
Als die subsidiesponzen nu doorbroken en ontmanteld zouden worden en de patiënt/ cliënt zouden op de eerste plaats komen te staan i.p.v van de zakkenvullers van het teveel aan ambtenaren en management van al die organisaties, dan zou er al veel gewonnen zijn.
Helaas is het zo dat de politiek teveel vingers in de financiële pap hebben van al die hulpverleningsinstanties die niet uit zijn op de patiënt definitief te laten afkicken maar het in stand houden van het verslavingsprobleem.
Gameverslaving, cocaïne-, drankverslavingen onder de jeugd IS een megagroot probleem dat absoluut niet onderschat mag worden. En wie dat wel doet is zelf kennelijk niet goed op de hoogte.
Geplaatst door: carla | 5 februari 2007 om 14:36
Ik begrijp niet helemaal waar u op doelt, met termen als zakkenvullers en subsidiesponzen. Maar ik wil wel nog even melden dat ik binnenkort eens ga kijken in de kliniek van Keith Bakker. Ik wil graag op de hoogte zijn.
Tot nu toe weet ik echter niet beter dan dat het aantal verslaafden zeer klein is ten opzichte van de groep jongeren die gamen en NIET verslaafd raken. Ik blijf erbij dat de aandacht in de media voor de mogelijke negatieve gevolgen buiten proportie is.
Ouders van gamende pubers zijn zo langzamerhand allemaal bang dat ze een verslaafd kind hebben, en dat is echt onzin.
Geplaatst door: Justine Pardoen | 5 februari 2007 om 16:47
Met betrekking tot het gehele subsidiegebeuren; dat staat hier verder buiten. Informeer u omtrent de gezondheidszorg en met name de hulpverleningsprojecten waar teveel geld in wordt gepompt er waar nauwelijks resultaat wordt geboekt, omdat het gehele (medische) beleid vanachter een bureau wordt uitgedacht en de praktijk verwaarloosd wordt en niet is gericht op patiënt/cliënt.
Iedere verslaafde is er een teveel en of kinderen “slechts” verslaafd zijn aan cocaïne of alcohol; ieder kind er sowieso een teveel! En de nieuwset drug onder pubers IS cocaïne!
We hebben het hier niet over kinderen die games (online) spelen en die hier op normale wijze mee omgaan.
We hebben het hier over kinderen die niet op normale wijze om kunnen gaan met (online) games. Kinderen die dag en nacht achter hun computer zitten en om dat vol te kunnen houden daarnáást letterlijk verslaafd kunnen zijn aan allerlei oppeppende middelen zoals wiet, ecstasy, coke, etc.. Vaak hebben ze contacten op internet die maken dat ze niet meer in de “normale” wereld leven. Ondertussen gaan ze niet (meer) naar school verwaarlozen hun sociale leven totaal. Laat staan dat ze nog enige rol van betekenis hebben binnen het gezin. Nu nog een kleine groep die, maar wel een groep die groeiende is.
Waar baseert u op dat dit niet zo is? Heeft u de beschikking over harde cijfers van (wetenschappelijk) onderzoek die dit kunnen staven? Daar ben ik erg benieuwd naar.
Geplaatst door: carla | 5 februari 2007 om 18:28
Uit:
De Telegraaf, 6 februari 2007
Zorginstellingen luiden noodklok om ’onschuldig spelletje’
JEUGD VERSLAAFD AAN POKEREN
’Ik vind het niet erg om op een avond 450 euro te verliezen’
door ARIANNE MANTEL en ERIK MORSINK
AMSTERDAM, dinsdag
Pokeren verspreidt zich als een olievlek door gokkend Nederland. Wat aanvankelijk als een onschuldig spelletje kaarten oogde, blijkt nu de nieuwste rage die op alle lagen van de bevolking een enorme aantrekkingskracht uitoefent. Inmiddels pokert ’half Nederland’ al – op internet, in het casino of in gezelschap – en worden forse bedragen uitgegeven. Op Veronica televisie leren bekende Nederlanders als Lange Frans en Johnny de Mol pokeren en studenten proberen met het kaartspel hun collegegeld bij elkaar te sprokkelen. Maar deskundigen luiden de noodklok. „Allemaal potentiële verslaafden!”
Onder scholieren is het pokeren ook ongekend populair. Plaatsvervangend rector Johan Veenstra van het Hilversumse Comenius College heeft zelfs besloten het pokeren op school te verbieden. „Opeens werd het pokeren een heel groot fenomeen op onze school. Eerst werd er leuk gekaart, maar daarna merkten we dat er ook geld bij werd ingezet. Soms veel geld. Van ouders hoorden we bezorgde geluiden. Over kinderen die bijbaantjes namen om mee te kunnen pokeren. Of over scholieren die geld van hun eigen spaarrekening opnemen om schulden af te betalen.”
Conciërge
Drie weken geleden besloot de scholengemeenschap dat er een einde aan het inzetten van geld moest komen. Veenstra: „Het werkt gewoon te verslavend voor de kinderen. Dus zeiden we: het mag nog, maar niet meer om geld. Dan wordt er vrolijk ’ja meneer, goed meneer’ gezegd. Maar de fiches bleken later toch te worden omgeruild voor geld. Dus vanaf heden verbieden we het pokerspel helemaal. Als de conciërge het toch ziet gebeuren, wordt alles in beslag genomen. Ik moet zeggen: de kinderen reageren heel welwillend op dit totaalverbod. En ik voorspel dat nog vele scholen zullen volgen. Pokeren houdt de hele jeugd nu bezig.”
Voor studenten zijn op internet speciale pokerforums, waardoor online met elkaar gespeeld of afgesproken kan worden. Ook worden wedstrijden voor studenten georganiseerd. In Utrechtse studentenhuizen spelen studiegenoten regelmatig met inzetten van 50 euro. Student Oscar: „Ik vind het niet erg om op een avond 450 euro te verliezen. Wie op het juiste moment bluft, zoals ik, kan op deze manier zo een deel van het collegegeld bij elkaar winnen. En je moet op het goede moment, meestal na de flop, beslissen te stoppen.”
Tijmen Horst van de Stichting Anonieme Gokkers Omgeving Gokkers Nederland (AGOG) luidt de noodklok. „Pokeren heeft een incubatietijd, zoals we dat mooi noemen, van zes tot zeven jaar. Het zou me niets verbazen dat je rond 2013 straks een groep jonge mannen hebt die verslaafd zijn en diep in de schulden zitten.” Met name mannen zijn gewillige pokerslachtoffers volgens Horst, „omdat zij denken dat ze alles kunnen beïnvloeden. Ik onderscheid twee groepen. De groep 30 tot 40 jaar, die pokeren gewoon spannend en leuk vinden. Maar ik ben veel banger voor de enorme groep studenten die meedoet aan dit kansspel. ’Ik kan er van rondkomen’ hoor ik sommigen wel eens zeggen. Kijk, dáár begint de ellende!”
Toon de Vos, beleidsmedewerker Kansspelverslaving bij GGZ Nederland: „Misschien moet er toch eens opnieuw worden gekeken naar de definitie van pokeren. De Hoge Raad oordeelde destijds dat het bij pokeren om een kansspel gaat, net als bij de Lotto. Maar als het echt klopt dat zo veel jongeren eraan kunnen verdienen, is er met die hele definitie toch iets chronisch mis. Of pokeren een puur verslavingsprobleem is, weet ik niet, temeer omdat de gebruiker het niet zo ziet. Maar als jij al je tijd, geld en emoties doorbrengt achter zo’n tafel of achter je computertje op internet, dan kom je uiteraard ernstig in de problemen.”
Internetsocioloog Albert Benschop, verbonden aan de Universiteit van Amsterdam: „De pokersites op internet staan vol met verleidingen die het wel heel erg moeilijk maken om ermee op te houden. Sommige aanbieders houden je voor dat je met een inleg van één dollar miljoenen kunt winnen. Je bent als het ware een dief van je eigen portemonnee als je niet meedoet. Achter die goksites gaat een hele wereld schuil aan behendige en gewiekste psychologen, die precies weten hoe ze zoiets moeten ensceneren. Het gevaarlijke aan online gokken is het feit dat de sociale controle wegvalt. Internet is zeer laagdrempelig, het begint met microbetalingen, bijvoorbeeld in de vorm van het sturen van een sms’je. Heel gevaarlijk allemaal!”
Geplaatst door: carla | 6 februari 2007 om 9:19
Citaat:
'Tijmen Horst van de Stichting Anonieme Gokkers Omgeving Gokkers Nederland (AGOG) luidt de noodklok. „Pokeren heeft een incubatietijd, zoals we dat mooi noemen, van zes tot zeven jaar. Het zou me niets verbazen dat je rond 2013 straks een groep jonge mannen hebt die verslaafd zijn en diep in de schulden zitten.” - einde citaat.
Commentaar:
Is deze Tijmen Horst nu ook een zogenaamde "angsthaas?"
Zou u sterkere argumenten die uw tegendeel bewijzen, mw Pardoen?
Geplaatst door: carla | 6 februari 2007 om 9:23
Angstzaaiers zijn het wel degelijk. Tuurlijk heb je straks pokerverslaafden. Er is altijd een groep die geen remmingen kennen en geen weerstand kunnen bieden tegen de kick, ook als die schadelijke gevolgen heeft.
We hebben namelijk nog geen idee van de omvang. Daarom moet zoiets eerst goed onderzocht worden.
Ik vind overigens de gevolgen van pokeren om geld in potentie schadelijker dan die van gamen. Over gokverslaving is wel wat bekend. Gokverslaving ontstaat bij gratie van die 'win-momenten'. Er schijnt ook daadwerkelijk iets in je hersens te veranderen, door chemische reacties die die euforie oproept.
Gokken op scholen verbieden? Voor! Goksites waar minderjarigen geld kunnen uitgeven? Tegen! Er is weinig aan gokken waar een mens beter van wordt.
Gamen is echter toch echt iets anders. Gamen is echt veel meer dan iets waar je misschien aan verlaafd kunt raken.
Ik kan het ook niet hardmaken, maar vooralsnog ga ik ervan uit dat het om een kleine groep gaat van gamers die problematisch gedrag vertonen. Ik ben blij dat binnenkort onderzoek hiernaar start. Naar de omvang, de aard van de obsessie en de relatie tussen individuele eigenschappen van mensen en het risco op problematisch game-gedrag. Het gaat plaatsvinden aan de UvA.
Tot die tijd moeten we voorzichtig zijn met te roepen dat het een groot probleem is. Waarom? Omdat dat meer kwaad doet dan problemen voorkomt of oplost.
Geplaatst door: Justine Pardoen | 6 februari 2007 om 18:05
Mw. Pardoen, lees nu eerst wat u schrijft. U klinkt wat tegenstrijdig.
Eerst beledigt u de heer Bakker en stelt u dat de problemen die hij aankaart allemaal onzin is. Hij is een ”angstzaaier”.
Vervolgens doet Keith Bakker zelf zijn verhaal hier, wat op zich best een interessant verhaal is.
Bij toeval stond dat artikel in de Telegraaf gisteren in de krant, maar ook andere media stippen het probleem verslaving bij de jeugd regelmatig aan.
Zo stellig u in het openingsartikel klinkt, zo zwak zijn uw argumenten nu:
U schrijft: “Ik kan het ook niet hardmaken, maar vooralsnog ga ik ervan uit dat het om een kleine groep gaat van gamers die problematisch gedrag vertonen. Ik ben blij dat binnenkort onderzoek hiernaar start.”
Mijns inziens klinkt het niet geloofwaardig en u heeft een site voor opvoeders?
Ik zou toch in het vervolg eerst zelf onderzoek doen, met cijfers komen alvorens u professionele hulpverleners zwart maakt op internet. Het is namelijk zo makkelijk om geen argumenten te hebben.
Geplaatst door: carla | 7 februari 2007 om 8:55
Keith Bakker (ex junk, ex drankverslaafde) wordt nu zelf vader!
http://www.nd.nl/Document.aspx?document=nd_artikel&id=86166
Gamepje voor de kleine? Of gewoon een xtc voor de moeilijke momenten?
Dat dat mogelijk is joh!
Hij was best leuk in engel tot etter maar om nu zelf met je hepatitis en aids een kind te nemen?
Onverantwoord
Geplaatst door: Kees van Balen,Arnhem | 12 februari 2007 om 0:56
Carla, Justine heeft wel degelijk een punt, en dat is dat nu moord en brand wordt geschreeuwd terwijl we nog helemaal niet weten hoe groot het probleem is.
Natuurlijk IS verslaving een probleem, dat ontkent niemand hier. Of het nu om alcoholverslaving gaat of verslaving aan een andere harddrug, of aan gamen. Waar Justine volgens mij gewoon voor waarschuwt is dat het probleem wordt opgeblazen zonder dat we weten hoe groot het werkelijk is. Dat ouders meteen in paniek raken zodra zoon- of dochterlief een paar uur per dag achter de nieuwe Nintendo Wii zit, of met een glimlach op het gezicht magische avonturen beleeft in World of Warcraft.
Zal ik de noodklok ook eens luiden? Er wonen hier bijna 16 miljoen potentiële verslaafden! Zo, ga daar nu maar es wat aan doen.
Geplaatst door: Michel | 12 februari 2007 om 11:11
Als moeder van een (ex)etter (Rony)uit het programma VETE moet ik even reageren.
Mevr. Pardoen, u bazelt! Sorry, maar het is gewoon zo. Één van de kinderen in het programma was gameverslaafd. Hij zat zéker zo'n 18 uur per dag achter de computer.
Voordat wij hieraan meededen wist ook ik niet dat er zoveel kinderen gameverslaafd zijn. Nu wel. En gameverslaafd is heus niet alleen als je 18 uur achter de computer zit. Ook al doe je dat "maar" 8 uur per dag, dan ben je al verslaafd.
Om Keith een angstzaaier te noemen is totaal niet passend! Hij vertelt iets waarvan hij merkt dat het een steeds groter wordend probleem wordt. Voordat je het weet, betreft het je eigen kind. Net zoals het wietgebruik. Of het etterig gedrag van de pubers. Of de overvallen die worden gepleegd door veel jongeren. En ga zo maar door.
Het aanspreken van een steeds groter wordend probleem heet geen angszaaien. Het heet: weten wat er heerst onder de mensen. Meeleven.
Ook al zou je als ouder bang worden, wat is er mis aan om het gedrag van je eigen kind voorzichtig in de gaten te houden? (zonder dwangmatig controleren).
Geplaatst door: Angela | 13 februari 2007 om 13:28
Angela, het lastige is nu juist dat we niet weten hoe groot het probleem is. Nogmaals, niemand ontkent dat het probleem bestaat, maar laten we wel wezen: meneer Bakker heeft hier wel degelijk een zakelijk belang. Hij verdient geld aan verslaafde kinderen.
De manier waarop een probleem wordt besproken en waarop er ruchtbaarheid aan wordt gegeven is belangrijk, omdat je geen paniek wil zaaien. Zeker als de media er ineens volop aandacht voor heeft bestaat het gevaar dat ouders uit pure paniek de spelcomputer en PC achter slot en grendel gooien, en dat kan nooit de bedoeling zijn.
Juist het feit dat er nog nauwelijks onderzoeksresultaten zijn draagt bij aan het idee dat het probleem hier veel erger wordt voorgesteld dan het wellicht is.
En sorry, maar het citaat: "Je ziet wel kinderen in de klas die gewoon uit het raam kijken. Die zitten te fantaseren omdat ze willen ontsnappen" is ronduit belachelijk. Dat deden kinderen namelijk ook al in de tijd dat er nog geen PC's, Nintendo's of Atari's waren.
Meeleven is goed, weten wat er leeft ook. Maar overal gaan rondschreeuwen dat er gevaar dreigt terwijl je niet weet wat er precies aan de hand is, is dat niet.
Geplaatst door: Michel | 13 februari 2007 om 14:15
Michel, dank je voor je reactie.
Het citaat over uit het raam kijken is inderdaad niet toepasbaar en ook niet meetbaar. Persoonlijk keek ik vroeger bijna constant uit het raam op school, maar dat wilde niet zeggen dat ik wilde ontsnappen.
En dat Keith er geld aan verdiend en ook een zakenman is....tuurlijk. Althans, normaal gesproken. Ik ken hem ook als een persoon die mensen in de kliniek opneemt zonder aan ze te verdienen. Die hij gewoon wil hélpen, zonder verdiensten. Ook dat is niet goed, want velen maken hier misbruik van. Maar goed, daar is hij zelf bij.
Hij zegt ergens ook heel duidelijk dat hij in principe een kliniek heeft waar zakenmensen een plek vinden. Of beroemde mensen. Mensen die snel af willen kicken zonder op een lange wachtlijst te staan. Mensen (en ouders)die dus vaak ook genoeg geld hebben om het te betalen.
Dat hij er geld aan verdient is in mijn optiek oké. Maar ik zie in hem zeker niet een geldwolf die deze dingen verkondigt om er zoveel mogelijk uit te slepen.
Nee, hij niet! Zeker niet!
Ik wil niet de indruk wekken dat ik vol in de verdediging schiet voor de uitspraken van Keith. Dat hoef ik ook niet. Maar wat hij zegt, daar heeft hij gewoon een heel goed punt mee! Bovendien ken ik 'm als een man waar geld eigenlijk niet zo belangrijk voor is. De manier waarop hij zich inzet voor bepaalde zaken zijn hartverwarmend en hoopgevend.
Maar ik ben het eens met je, dat er meetbare feiten moeten komen. Dan kun je er ook meer mee, ook bij de overheid.
Maar overal maar wat rondschreeuwen..... nee dat is niet de Keith die ik ken. Echt niet.
Geplaatst door: Angela | 13 februari 2007 om 15:21
waar mensen zich druk om kunnen maken...Laat die man fijn in zijn waarde. Hij is naar mijn idee geen geldwolf. Hij helpt mensen en dan is het weer niet goed. Zoals angela zegt hij neemt ook mensen op zonder dat ze moeten betalen. ben juist blij dat er in onze samenleving nog zo'n mensen rondlopen in plaats van alleen maar te mopperen op alles was je niet goed vind. bekijk eens de positieve kanten van een verhaal en niet alleen de negatieve die je volgens je eigen oordeel verstigd en probeerd hard te maken dat is zo in en in triest, wat je nu doet is proberen die man af te zeiken en dat is in mijn ogen niet de juiste keuze en zelfs erg jammer.
niet iedereen is het zelfde. Iederen maakt verkeerde keuze's en goede keuze's in zijn leven.
ramona
Geplaatst door: ramona | 14 februari 2007 om 16:37
Ik zou graag reageren. Ik heb het programma destijds gevolgd, en waar die kinderen ook last van hebben (drugsverslaving, gameverslaving, agresief gedrag oid), wat mij duidelijk werd (en wat ik zelf ook heb geleerd) is dat het voor kinderen heel belangrijk is dat de ouders duidelijke grenzen stellen. van jongs af aan, zo groeit het kind veilig op (ja onder andere natuurlijk maar een kind moet weten waar t aan toe is). Natuurlijk is er niks mis met het spelen van een computerspelletje, als je als ouder het maar in de gaten houdt en de grens stelt, zodat hetkind zelf ook leert wat goed voor hem is.
Ik weet dit uit ervaring, ik ben opgegroeid met twee lieve ouders maar met maar heel weinig structuur. dat was erg onveilig voor me. Grenzen waren totaalniet duidelijk en in de tijd dat ik bij mn pa woonde kon en mocht alles, zelf feestjes geven en samen blowen met hem.Omdat het leven voor mij niet veilig oa. was heb ik een persoonlijkheidsstoornis ontwikkeld.Al van jongs af aan ben ik gevlucht in een fantasiewereld en speelde ik toneel tegen mijn ouders, ze kenden me niet, niet echt.Ik ben nu 26 en heb onlangs 1 1/2 jaar opgenomen gezeten in een psychotherapeutische kliniek om hard heel hard aan mezelf te werken. Ik heb ook een tijd gehad dat ik vluchtte in de computer. niet echt het gamen maar neopets een onlinespel waar je huisdiertjes hebt en je doet er spelletjes mee enzo. Ik zat hele dagen achter de pc, at bijna niet meer, kwam niet buiten, alleen voor boodschappen. Die online diertjes (kan het wel enigszins vergelijken met second life)die gingen leven voor mij en ik voelde me schuldig als ik niet op de pc was. als ik bij een vriendin was dacht ik weer aan straks als ik weer achter de pc kon. Die wereld is nep! het was een grote vlucht om niet met mezelf en anderen geconfronteerd te hoeven worden. Natuurlijk zijn er genoeg kinderen, jongeren, volwassenen die wel de grens voor zichzelf kunnen bewaren maar wat die Keith deed in zijn programma, was jongeren helpen die echt in de shit zaten (was misschien voor mij ook goed geweest, op mn 14e, voor t echt uit de hand liep),en naar hun luisteren, met hun praten (zo veel ouders praten niet ECHT met hun kind). Ik vond dat geen overdreven gedoe. Ik hoop iig dat zij, die jongeren er veel aan gehad hebben, dat gun ik ze ook!!!
En als je als kind opgroeid met alleen pc (mijn neef bv)dan loop je zoveel in je leven mis. Ja! ik zie het als een verslaving. Niet voor iedereen, maar dat er een hoop verslavingsgevoelige mensen zijn dat weet ik wel zeker. of dat nu drugs, koopziekte,alcohol, medicijnen, automutilatie of gamen is. Teveel is nooit goed.
Groetjes Semme
Geplaatst door: Semme | 24 februari 2007 om 20:10
Semme, dank je wel voor je persoonlijke verhaal hier. Het laat zo goed zien wat wij aan ouders vertellen: laat je kind niet in de steek, praat over wat je meemaakt op internet, wat er leuk aan is, maar ook over de risico's en houd je vinger aan de pols. Een kind dat helemaal vrijgelaten wordt, is niet gelukkig, maar voelt zich eenzaam.
Krachtig van je dat je er zo goed over vertellen kan. Je verhaal laat zien dat je dus niet kunt zeggen dat Neopets zelf het gevaar is, maar de manier waarop je ermee omgaat. Zoals met alles.
Keith Bakker heeft het hart op de goede plaats, daar twijfelt niemand aan. Maar als hij nu ook zou gaan roepen dat Neopets net als WoW de nieuwe heroïne is, dan slaat hij de plank mis. Ouders worden daar bang van. En als ouders bang worden, dan schaadt dat het contact tussen ouders en kinderen. Jíj laat juist zien dat dáár de werkelijke gevaren liggen: in een gebrekkige relatie tussen ouders en kinderen.
Ik mail je nog even.
Geplaatst door: Justine Pardoen | 24 februari 2007 om 21:45
Ouders die hiervan bang worden hebben totaal geen notie wat er speelt tegenwoordig. En zeker niet wat er speelt bij hun kind.
De angst die u noemt, is een gevoel van onzekerheid bij het onbekende.
Als je het onbekende bekend maakt, kun je het aanpakken, er iets aan/mee doen.
Geplaatst door: Angela | 28 februari 2007 om 11:55
Gamen isn niet gevaarlijk, coke gebruiken ook niet. mist het niet je hele leven beheerst. gameverslaafden doen doorgaans niet veel meer dan gamen en slapen. Ik dnk niet dat dit erg gezond is.
Geplaatst door: Erik | 14 maart 2007 om 18:10
Ja, nu de microfoon het, na eerder (verzend-)dienstweigeren, toch blijkt te doen 'even' de aandacht gevraagd voor het volgende, te weten het fenomeen van mindgaming.
Als mens, ouder en professional actief voor het thema in kwestie is nu bij deze ook ineens gezegd hoe in deze slechts het onverantwoord teveel aan, hier overduidelijk uiteraard naleesbaar algemeen totaal echt daadwerkelijk onbesefte, mindgamen uiteindelijk verantwoordelijk is
voor het eeuwige hete hangijzer van de hier ook al gesignaleerde eenzaamheid die - aldus uiteraard generatiegewijs doorgegeven- dan natuurlijk vervolgens ook nog het kind weer vermag te omgeven, duidelijke zaak tot dusver.
Als zendmastslachtofferouder is het voor mij ook al a la Keith Bakker uitgesloten geworden nog langer te denken in termen van ook maar een(1)online-spelletje op ook maar een(1) (kinder-)mobieltje(.nl) dan ook, zoals gepropageerd op deze site.
Moge de aan "Semme" beloofde e-mail eigenlijk verder uitsluitend gegaan zijn over de 'laughing out loud' van een kwaadaardige hersentumor bij zowel kinderen als gebleken ook
net zo gemakkelijk bij volwassenen tengevolge van bijvoorbeeld mobiel-
en Decthuistelefoongebruik alleen al. Game of gesprek of wat dan ook dus betreffend.
Gezocht naar de eeuwige oplossing van bovengenoemd eeuwige probleem van eenzaamheid in gamen, 'gezelligheid' en gezelschap mag nu de heer Keith Bakker nu zeker opdraaien voor mijn dochter's gerelateerde voedselweigeringsproblematiek, de in het ziekenhuis
rijkelijk toegediende morfine's\opiaten, hoe om te gaan met de haar dus recent opgedrongen nieuwe en wenkende 'kindervriend' met een enorme zeis, etcetera, niet dat hij dat zou weigeren vermoedelijk.
Mogen ouders en kinderen samen met Google, een TFT-monitor bijvoorbeeld (dus GEEN 'dikke' CRT-(=TV)monitor ook!) nog vele genoeglijke uurtjes voor hun pc doorbrengen, met de in mijn plaatsing gevallen steekwoorden hun verdere (uit-)zoekvoordeel doen, daar waar zelfs basisscholen, zelfs kerken(!) al of niet met inschakeling van speciale camouflagebedrijven aller aandacht liever op ieder ander onderwerp dan het hier nu besprokene trachten te houden.
Gamen is opiaatgebruik of leidt er anders wel toe in het ziekenhuis, daar waar met een bij deze gegeven gratis tip en een heel klein beetje gezond verstand dus 'een wel heel verkeerd vriendje' buiten het 'gamebrein'(zo men wil) kan worden gehouden..
Oke, punt gemaakt, genoeg geouderd voor vandaag en iedereen gewoon nog een prettige Tweede Paasdag toegewenst.
"Troelstraschool" (hierop Googlen dus o.a)-ouder C.Moens.
Geplaatst door: C. Moens | 9 april 2007 om 17:22
Beste C.Moens,
Ik doe zeer mijn best maar kan geen wijs uit van wat je hierboven schrijft...
En omdat mn naam erin genoemd is ben ik toch wel benieuwd. je schrijft iets over een mail die naar mij gestuurd is over:
'de 'laughing out loud' van een kwaadaardige hersentumor bij zowel kinderen als gebleken ook
net zo gemakkelijk bij volwassenen tengevolge van bijvoorbeeld mobiel-
en Decthuistelefoongebruik alleen al. '
Ik zie niet wat je hiermee bedoeld en het had ook niks met het onderwerp te maken. En ik heb de school gegoogeld maar wat dat ermee te maken heeft? Kun je wat duidelijker zijn misschien? Alvast bedankt.
Groeten Semme
Geplaatst door: Semme | 12 april 2007 om 22:49
Beste Semme, je oorspronkelijke plaatsing, je verhaal, was en is zo ontzettend sterk en hoort thuis in de categorie serieuze inspanningen zoals onder anderen ook "Carla", "Angela" en de hr.Keith Bakker die hier geleverd hebben, dus hou je daar gerust en absoluut aan vast!
De door jou gevraagde verduidelijking nu zit in het
je niet van de wijs laten brengen
door de reacties die hun, dus inclusief de jouwe, zeer serieuze plaatsingen in deze rubriek blijken op te leveren.
Als je net als zij het op een gegeven moment maar heel gewoon maar bij je eigen plaatsing houdt
en je hoogstens voedt met de plaatsingen waarvan je gevoel
zegt dat ook daar niet zomaar een beetje meegekletst, geprezen of juist onbegrip etc. gespeeld wordt,is de kans het allergrootst gewoon lekker blij met juist de eigen persoon te blijven, hetgeen ik jou, mezelf en de overig hier genoemden dus zo van harte toewens, vandaar!
C.Moens
Geplaatst door: C.Moens | 13 april 2007 om 3:44
Semme, ik hoop dat je het nu wel snapt! ;-)
Geplaatst door: frank | 13 april 2007 om 11:42
goedemiddag samen,
ik ben johan, 20 jaar oud en gamer sinds mijn 4e levensjaar. tevens heb ik het nodige meegemaakt in mijn (jonge) leven.ik ben vroeger gepest ,heb menig depressie gekend en overwonnen. door middel van Games kon ik mijn Agressie,frustratie etc. etc. kwijtraken. op een gegeven moment in mijn leven kwam ik tot de conclusie dat computergames voor een groot deel mijn leven beheerste.dit lag niet aan de games( deze waren slechts een"tijdelijke oplossing".
als je een probleem wil aanpakken zul je bij de bron moeten beginnen. ik heb 9 jaar therapie gevolgd, uiteindelijk heb ik mijn problemen overwonnen. ik game nu nog steeds, maar weet er nu mate mee te houden en doe het nu voor mijn plezier ipv dat het een middel is om aan de realiteit te ontsnappen.
wat ik hiermee wil zeggen is dat "de games" door keith bakker als probleem word gezien terwijl het niet de oorzaak is van problemen.
het is voor veel mensen slechts de oplossing.
Dark Blessings,
johan
Geplaatst door: johan | 27 mei 2007 om 14:06
Johan....je hebt helaas gelijk. Bovendien is Keith Bakker een man (ik zeg het uit eigen ervaring) die veel beloofd aan iedereen maar uiteindelijk weinig waarmaakt als het een beetje moeite kost. Een man waar je een bittere nasmaak aan overhoudt. Kijk maar naar de kinderen uit het programma Van etter tot engel goes Kenia. Zodra de kinderen weer een beetje lastig werden in Nederland, heeft hij ze laten vallen als een baksteen. Nu het programma weer op TV is, vraag ik me af of hij geen schuldgevoel heeft. Hij heeft ze gouden bergen beloofd en ze eten de bittere vruchten. De gouden bergen houdt hij zelf.
Nee, God zou hier geen begrip voor hebben!
Geplaatst door: Sylvia | 12 juli 2007 om 15:53
..''Hello I was looking around on the web''..
You make it sound as if you where just looking around and youve accidently tripped over this article Mr.Bakker... Please only fool yourself.. You are an everlasting addict ,you jump from one sort of behaviour to the next..Meanwhile you sell your bloody addictioncounseling like happymeals from McDonalds..De beste stuurlui staan altijd aan de wal,right? Right!
You werent JUST looking around,you where googling your own name..Addicted to fame..the worst addiction ever.
Perhaps you can create some 12-step program for all of us who cannot control ourselves and who feel like participating in every bad TV program. From :Idols toDe Gouden Kooi..You can join too
Take care
Geplaatst door: Eva spoke | 23 september 2007 om 13:00
Deze praatjes maker(ik heb hem een keer ontmoet op een bijeenkomst van verslaafde
MAAKT MISBRUIK VAN DE VERSLAVING VAN ANDERE
PETER TWIGT
Geplaatst door: petertwgt | 28 november 2007 om 5:58
O dear...
Na toch zeker een jaar besluit de heer Bakker in zijn laatste persbericht (Vijf in het land) dat er ook 'onderzoek' gedaan gaat worden naar de oorzaak van gamesverslaving.
Wow. Nu al.
/sarcasm
Mensen, gamesverslaving is een feit. Games zijn een steeds groter onderdeel van de maatschappij aan het worden, ook een feit. Get with the program: Overdaad schaad, dus houd maat. Zo simpel is het.
Dus Ouders: stel grenzen!
Dit gegeven spaart je een 'behandeling' van minimaal 15000 euro uit bij meneer Bakker.
Ik ben 30 en heb een zeer rijk sociaal leven. Ik speel al twee en half jaar op en af World of Warcraft. Wanneer ik dat wil. Maar ik zit dan ook al sinds mijn vierde achter een computer en heb grenzen leren kennen wat betreft het echte leven en mijn virtuele wensen. Ik raad alle ouders die kinderen hebben die dit spelen aan de kinderen te monitoren en deze grenzen ook duidelijk aan te geven. Er is niks mis met fantasiewerelden, zorg alleen dat uw kind de echte wereld niet volledig uit het oog verliest. Zeg gerust een keer nee!
Geplaatst door: Martijn | 18 december 2007 om 0:23
Ik ben zelf verslaafd geweest aan allerlei middelen en als ik iemand kan helpen om hier vanaf te komen dan doe ik dat voor niets.
Ik hoef niet rijk te worden van andermans ellende. Ik ben allang blij dat ik eruit ben.
En zo heb ik vele mensen geholpen die nu nog dankbaar zijn.
Iedereen vraagt geld tegenwoordig en als je geen geld heb dan kan je doodvallen.
Geplaatst door: Hans Hakkenberg | 16 februari 2008 om 15:18
Hi,
Het gaat natuurlijk niet om mensen die wel eens een spelletje spelen he!
We hebben het hier over kinderen die tussen de 10 en 20 uur achter elkaar achter dat schermpje zitten.
Dat er mensen zijn die dat niet snappen verbaast mij zeer.
En als de ouders er nooit zijn of het te laat is dan denk ik dat Keith dus wel een oplossing kan zijn.
Mvg.
Pat
Geplaatst door: pat | 8 april 2008 om 13:03
Toch geloof ik wel dat hij dit alles met goede intenties doet. Er zijn zoveel exverslaafden die de drugshulpverlening ingegaan zijn. Ik vind hem een doorzetter, zeker gezien het feit dat hij aids heeft.
Okee, misschien schiet hij vaak wat door, maar hij is wel en Amerikaan. Hij probeert in ieder geval goed voor anderen te zijn.
Geplaatst door: Paulus | 8 april 2008 om 13:53
keith is een goed man die doet wat de samenleving nodig heeft.
Mensen bewust maken dat er een probleem is. Zijn intenties zijn niet het angst aanjagen bij mensen.
als u er aanstoot aan heeft moet u contact opnemen met de heer bakker
ik zelf heb dit gedaan en met zijn hulp mijn drugs verslaving weten te overwinnen ik ben tot de dag van vandaag blij hier mee.
Geplaatst door: robbert van zinnicq bergmann | 14 april 2008 om 20:25
Aan hans hakkenberg OFZO, ik ben zelf ook zwaar verslaafd geweest 10 jaar van me leven ben nu 23 jaar heb mee gedaan met een tv programma BNN afkicken dat heeft mij niet veel geholpen. Keith heeft mij nu bijna een jaar geleden na dat programma van de straat geplukt zonder ook maar 1 stuiver op zak en hij heeft mij geholpen OMDAT HIJ EEN GOED MENS IS, maar geloof mij zoveel mensen helpen als hij helpt kan je niet doen voor niks pikkie je hebt echt geen flauw idee waar je over lult maat dus ga lekker thuis zitten nis doen ofzo misch word je daar beter van keith is echt een top mens die zaken doet met ze hart niet met ze hoofd af en toe heeft hij misch een beetje last van adhd en wat plotselinge uitspraken enzo maar ja hij is ook mens en geloof mij ik blijf hem de rest van me leven dankbaar voor dat wat hij mij heeft gegeven een clean leven en alles wat er bij in zit M.v.g Mike de RAT afkicken BNN
Geplaatst door: | 7 juli 2008 om 19:41
Ook als is het artikel al wat ouder, het probleem is er niet minder om. Om nu eens te zien hoe een internetverslaving werkt bij een kind ben ik gaan experimenteren met onze zoon. 13 jaar en een absolute online gamer. Eerlijk is eerlijk, het heeft ENORME voordelen:
1 hij zit lekker thuis bij ons en zwerft niet door de stad.
2 Je hebt geen kind aan hem.
3 Je hoeft nooit te zoeken , hij zit ALTIJD aan de computer.
Om zo maar iets te noemen. Ik wil hiermee maar aangeven dat het "probleem" ook een enorm voordeel heeft voor ons ouders en dan is de nood al minder groot geworden.
We hebben natuurlijk een echte lieverd maar hij houdt van het opzoeken en overschrijden van sommige grenzen. Ik geef schoolprestaties maar even aan als 1 daarvan. Ondanks hij makkelijk HAVO zou kunnen doen, doet hij met veel moeite VMBO-TL. Ik heb zelf de stelling "liever gelukkig op het VMBO dan ongelukkig op de HAVO.
Eerst beperkten wij het internet gebruik afgemeten aan de schoolprestaties. Later zagen wij in dat POSITIEF inhaken beter was , dus bedachten wij een systeem waarin hij internet-uren kon "verdienen" met resultaten.
Nu de shock: Als ons kind een beperking op het internet krijgt dan vertoont hij FYSIEKE AFKICK VERSCHIJNSELEN!! Hij gaat trillen en voelt zich heel erg ziek. Hij is ook in paniek. Hij beschuldigt ons ervan dat wij zijn hele wereld kapot maken en dat wij verantwoordelijk zijn voor zijn ondergang. Ook bemoeien we ons met zijn leven en daar hebben wij helemaal NIETS mee te maken.
Op dag 1 is hij erg zwak en ziek, dag 2 is hij nog steeds ziek en wil niet naar school. Dag 3 zijn gedrag past zich aan, aan de situatie. De TV is nu het alternatief. Hij kan echter niet langer dan 2 a 3 minuten kijken (of het moet heeeel interessant zijn)dan zapt hij naar de volgende zender . Dag 4 hij wordt steeds liever en gaat weer met ons praten. Dit duurt een paar dagen en na de helft van zijn "straftijd" gaat hij vissen naar verkorting van zijn straf omdat hij zo lief is .. Dit zijn zaken waar wij niet meer intrappen natuurlijk.
Wij voeden onze kinderen naar eer en geweten met de allerbeste bedoelingen op, net zoals alle andere ouders. Keith is ervaringsdeskundige in verslavingszaken. Ik heb aandachtig de serie van etter tot engel bekeken en hoewel wij niet ALLES zien is veel gebaseert op cognitieve gedragstherapie en dat kan zeker helpen maar ik denk dat het ECHTE "probleem" meer in de identiteit gezocht moet worden. Echter identiteitsaanpassingen duren erg lang en ik ben geen psycholoog, dus weet ik het niet precies.
Dit is een redelijk nieuw fenomeen en ik denk dat het nog even duurt voordat wij als ouders en maatschappij hierop kunnen inspelen. Kinderen zelf zien zeker niet zelf een probleem. Ik weet nog van mijzelf dat er in de 80-ger jaren een stroming kwam dat "naar geweld kijken " ook geweldadig gedrag zou opwekken. Nou ik vond dit de grootst mogelijke onzin! Nu weet ik beter. Het is een combinatie van faktoren. Er is de gelegenheid (computer, internet etc. ) de "leegte" het kind zoekt naar iets dat hij/zijn nog niet heeft gevonden. En ik zie de ontwikkeling ook als een faktor. De puberhersenen zijn natuurlijk niet klaar. En ieder individu gaat daar heel anders mee om.
Of Keith nu angstzaaier is of niet is voor mij niet de vraag. Hij is in ieder geval een initiator en ik hoop dat er meerdere disciplines gaan onderzoeken welk effect dit heeft en hoe zich dat op lange termijn ontwikkelt.
Geplaatst door: Mario Hanssens | 1 oktober 2008 om 9:25
Dag,
In principe is het goed dat iedereen zijn mening geeft, zo krijg je een evenwichtg beeld van wat er onder de mensen leeft.
Wat me aan dit artikel echter opvalt, is de agressieve ondertoon jegens keith bakker. Daar kan ik me alleen afvragen wat de oderliggende emotie van de schrijver is.
Wat betreft game-verslaving (en hier ging het over) is mijn persoonlijke ervaring dat er wel degelijk een gevaar in schuilt dat er tegenwoordig in bijna ieder huis van opgroeiende kinderen een computer staat.
Het is geen angst zaaien, maar oplettendheid wekken.
Daarbij is het onmogelijk een oordeel te vellen over alle individutjes van deze tijd en het is de grootst mogelijke onzin dat iedere game-verslaafde ook andere verdovende middelen gebruikt.
Ik vind u erg onbeschoft praten over een man die ontzettend bevlogen werk doet en daarmee al velen heeft geholpen. Als het waar was wat u zei, nl. dat het hem om bussiness gaat, had hij zeker wel een andere branche gekozen.
Geplaatst door: B.Strating | 17 december 2008 om 16:20
Angst zaaien, oplettendheid wekken.. tis maar hoe je het ziet natuurlijk. Als er al een emotie achter mijn kritiek zit, dan is dat de zorg die ik heb over al die bange ouders die mij vragen hoe het nu zit als hun kind graag gamet. Is hij dan verslaafd? Het gaat dan nergens anders meer over, terwijl je met die kinderen zulke leuke gesprekken zou kunnen voeren over wat er in die games gebeurt.
Oh ja, tot slot: Keith Bakker is onlangs teruggekomen op zijn stelling dat al die jongeren die zich bij hem melden aan games verslaafd zijn. Het gaat namelijk altijd om een ander probleem dat er eerst was, waar ze met gamen een uitvlucht voor vinden.
Kortom, dat is wat ik altijd al zei (i told you so! ;-)). Sterker nog: pas als we dat allemaal gaan beseffen doen we echt iets voor die jongens, omdat we dan gaan kijken wat er nu werkelijk aan de hand is waardoor ze zo slecht functioneren.
Geplaatst door: Justine Pardoen | 17 december 2008 om 22:22
"waar ze met gamen een uitvlucht voor vinden". Ergens een uitvlucht mee vinden is kenmerkend voor verslaving.
Dus ondanks dat ik het er zeker mee eens ben dat achter iedere verslaving een probleem zit dat er eerst was, blijf ik van mening dat gamen een uitvlucht is die een ziekmakende invloed op een kind kan hebben. Het valt alleen moeilijk te benoemen wat voor soort drug het is. In elk geval is het zo dat kinderen tot een jaar of 12 nog geen volle verantwoordelijkheid zouden moeten hoeven nemen voor al hun keuzes; ze zijn lerende. Wij moeten inderdaad zien te bepalen in hoeverre het gezond is en observeren wat het per individuutje doet; de uitwerking hangt erg af van individuele kenmerken van het opgroeiende kind.
Ik heb zelf mijn kind beinvloed zien raken door games. Het is een open entousiast kind dat altijd speelde, buiten, binnen, samen of alleen, met de komst van die interessante spelletjes heb ik al snel moeten begrenzen, omdat hij eenvoudigweg erdoor werd 'opgeslokt' en de wereld om hem heen vergat. Gelukkig (hij is nu 11) hanteren we duidelijke afspraken nu en dat gaat redelijk.
Ik vergelijk amusement op de computer met een snoeptrommel; die zet je bij kinderen onder de twaalf ook niet zonder deksel de hele dag op tafel, want dan worden ze ziek. Vooral kinderen die open en gevoelig zijn hebben de neiging opgedane indrukken 's middags 'weg te snoepen'. Wat mij betreft heb ik als ouder de kiemen van verslaving zelf in de hand en valt het gamen daar zeker onder!
Groet Babette
Geplaatst door: Babette | 18 december 2008 om 17:00